HIZLI BİR DÜŞÜN ORTASINDA SOLUK | Abbas Beydoun

Abbas Beydoun, 1945 yılında Lübnan’ın güneyindeki Sur kentinde doğdu. Beyrut Üniversitesi’nde Arap Edebiyatı okudu ve Fransa Sorbonne Üniversitesi’nde edebiyat alanında yüksek lisans yaptı. Hayatını Beyrut, Paris ve Berlin arasında geçirdi; 20 yıla yakın Lübnan’ın es-Sefîr gazetesi kültür bölümünün editörlüğünü yaptı. Siyasi görüşleri sebebiyle 1968 yılında Lübnan güvenlik güçleri tarafından, 1982’de ise Lübnan’ı işgal eden İsrail güçleri tarafından tutuklanıp işkence gördü.

Şair, romancı, denemeci ve gazetecidir. 21 şiir kitabı ve 7 romanı yayınlanmıştır.

Abbas Beydoun, Akdeniz Şiir Ödülü ve Şeyh Zayed Kitap Ödülü gibi pek çok edebiyat ödülüne layık görülmüştür. Şiirleri İngilizce, Fransızca, İspanyolca, İtalyanca ve Almancaya çevrildi. Bugün hâlâ Lübnan’da yaşamakta ve al Araby al Jadeed gazetesinde yazmaktadır.

 

HIZLI BİR DÜŞÜN ORTASINDA SOLUK

Kapının ardında hâlâ bir zaman var,

Solmuş gündüz bitmedi, odanın dışına çıkmadı.

Yatağa atılmış gömlekler artık kendi renginde değil.

Ayakkabıların uykusuna ihtiyacı olan

bir akşam saatiydi,

fincana da ihtiyacı vardı

ama getiren

ölülerin marşını okuyacaktı tezgahtaki tencerelere.

Gece her yere taşırdı hikayelerini,

vedasından bahsetmeyelim.

Bu kısa trajedi

bir yanak okşamasıyla biterdi,

yolcuların üzerine serpilmiş selamlarla,

belki de

hızlı bir düşte bir solukla.

 

SONSUZ TATİL

Başka şairlerden bana kalan resimleri,

atıyorum elimden

gözlerimden de

tıpkı kalbimden söküp attığım gibi

Atıyorum

çocukluk arkadaşlarımın

benim için dilendiği paraları,

ismi hep ‘dün’ olan randevuları,

vaktinde -artık mazi olanları-

beklediğim çalılıkları atıyorum.

Şimdi önümde duran

imzasız günler

sonsuz bir tatil gibi

Gelecekten gelen pazarlar

o büyük mazi

hesaplanmamış bir zamandan

ufku kapatıyor.

Tek bir bayram

yılların boynuna asılı,

gözlerimizden hayatın ötesine fırlıyor.

Tek bir gün

çalılıklardan geliyor

herkesin gözü önünde esnemeye başlıyor.

Ellerimden ve kalbimden atıyorum:

tarihsiz kartları,

bütün yüzlere benzeyen

yüzümün izi olan alçıyı,

çözülüp dökülen bir zincir gibi koca bir ömrü,

ve atıyorum her güne asılı kalan bir pazarı.

 

BİR FİKİR

Pazar tezgahlarından çalıp çalmadığımı

bilmediğim bir fikir,

adımlarından çabuk

gözlerimden hızlı nasıl oldu da düştü içime?

Onu her yerden çalabilirdim aslında

tek bir bakışta

sokak da bir fikir, ev de

belki şu kıvrılıp yatan köpek yavrusu da.

Gündüz bütün karşılaşmaların gazetesi

gecemize de taşıyacağımız,

belki uyku da bir gazetedir.

Geçip giderim

bu şeyi gizlice çoğalmaya bırakırım

an be an.

Ama artan bir sayı var öte yanda

devasa bir rakam,

balkonlara, ara sokaklara,

belki de yıllara yayılan.

Bizim adımlarımızdır öldürülen ömürler,

gelecek randevularımızdır.

Hayat buluruz bu kargaşada;

her şeye rağmen

bizi yutacak bir fikir buluruz,

bir sayıya dönüşmeden.

 

Çeviren: Melek Deniz Özdemir